Auteur Archief: cronda

De laatste dag

  En op dat moment, in een soort plotselinge openbaring, dacht je dat je de hel begreep. —Carlos Rojas 1. De straat is van a tot z verlaten maar ik loop braaf op de stoep. Het is een van die … Lees verder

Geplaatst in De Stad | Getagged , | Een reactie plaatsen

Die kutgedichten ook altijd…

Toen ze allemaal waren vertrokken, bleef de beroemde dichteres nog een tijdje zitten om nergens aan te denken. Ze draaide zich op het bankje bekleed met plastic of vinyl en keek naar buiten. Daar liepen ze: al die gezichten gezichten … Lees verder

Geplaatst in Breuken/Flitsen | Een reactie plaatsen

Dubbelgangervirus

Hij lachte me vriendelijk toe terwijl hij de fles bier op tafel zette, bijna té vriendelijk dacht ik kleinzielig in mezelf, Wat een overdreven hartelijkheid, dacht de homunculus die in mijn brein drijft en de vorm en persoonlijkheid van een … Lees verder

Geplaatst in Breuken/Flitsen | Een reactie plaatsen

Vertragingsverachting

Altijd wanneer een trein waarin ik zonder haast op pad ben vertraging heeft, en de vertraging bouwt op, eerst minuten en dan kwartieren en er zijn geen alternatieve reismiddelen beschikbaar, nog geen hondenkar of een scheel ezeltje, het is deze … Lees verder

Geplaatst in Vragen en Meer Vragen | Een reactie plaatsen

Arriveren (Expleto Somnus)

Hij arriveert zoals een mens liggend verlangt naar de slaap maar die donkere bewusteloosheid, waarin alles zijde is, zijde en wolken, voortdurend niet kan vinden: je woelt tot je er bijna wanhopig van wordt, niet per se omdat je morgen … Lees verder

Geplaatst in De Stad | Een reactie plaatsen

Ik struikel

het was diezelfde droom weer, de droom dat ik iemand ben zolang ik maar blijf praten. mijn been schiet in een spatie, ik schreeuw snel nog wat woorden en hef mij op, op klanken alleen. de minotaurus balkt koud, geen … Lees verder

Geplaatst in Een Gedicht | Een reactie plaatsen

ALSO ALONE IN BERLIN 🇬🇧

A barefoot man runs by as if he’s trying to catch the bus. His pink, loose trousers flapping like the flag of a country that never existed. Here and there the rotten sidewalk has been repaired with fresh asphalt. Black … Lees verder

Geplaatst in English 🇬🇧 | Getagged , | Een reactie plaatsen

OOK ALLEEN IN BERLIJN

Een man op blote voeten rent langs alsof hij een bus moet halen. Zijn dunne, roze broek wappert als de vlag van een land dat nooit bestaan heeft. De verrotte stoep is hier en daar gerepareerd met vers asfalt. Zwart … Lees verder

Geplaatst in De Stad | Getagged , | Een reactie plaatsen

Deus Ex Machina

Ik ben zeer & verrekte trots te mogen melden dat het Vlaamse tijdschrift Deus Ex Machina dit kwartaal een kort verhaal van mij publiceert, in nummer 161: Verboden Boeken. De titel van het verhaal is misschien wel de beste die … Lees verder

Geplaatst in Voor Vandaag | Een reactie plaatsen

Wij zoeken teleurstellingen met een metaaldetector

Ik heb altijd al een beetje brak —maar niet te veel niet te pijnlijk— door de tombestraten van Venetië willen zwerven stilstaand water dik als middeleeuwen, ver weg van afgestofte plakkerigheid, van bolronde duiven, zwerven langs een kerk bespikkeld met … Lees verder

Geplaatst in Een Gedicht | Een reactie plaatsen